Rozdział 1

"Czasem najgorsze wyjście okazuje się tym najlepszym, ale potem czas mija, Ty stajesz się innym człowiekiem i nagle odzyskujesz wzrok"

Siedziałam skupiając wzrok w jednym punkcie. Ogień. Wokół

siebie słyszałam śmiechy, krzyki, muzykę, ludzi. Ale

nie słyszałam ich dokładnie. Wydawało się jakby byli za 

szklaną szybą. W ciemnej pustce lasu wszystko było kolorowe,

wesołe.. a ja siedziałam skupiona i kompletnie oddalona.

Myślałam nad jednym. Co zrobić? Jak to powiedzieć ? 

Ogólnie beznadziejna sytuacja, a co. Nagle do rzeczywistości

przywróciła mnie moja przyjaciółka, Ann.

- O matko! Chyba właśnie wróciłam z nieba! - opierając się

ręką na moim ramieniu krzyknęła. Choć niepotrzebnie, przecież

stała tuż nade mną, dobrze ją słyszałam. 

Popatrzyłam do góry na rozkojarzoną twarz Ann. Usta miała

czerwone, szminkę rozmazaną, a rude fale w zupełnym nieładzie.

- Kto Cię tak urządził ? - zapytałam przyjaciółki, gdy usiadła

przede mną na trawie. Ta uśmiechnęła się zawadiacko.

- A jak myślisz kochana ? No chyba nie ktoś nieciekawy, nie?

- Zna się na rzeczy - uśmiechnęłam się ledwie zauważalnie.

Ale jednak, to uśmiech. Annabell nie przywiązała większej

wagi do mojego niehumoru. Dalej bawiła się w grę, którą tak

lubiła. Droczenie się.

- A co, wyglądam jak po porządnym seksie? - uniosła brew do

góry i patrzyła na mnie uwodzicielsko.

- Gdybym cię nie znała może i bym powiedziała, że tak, ale 

nie w tym życiu Annabell - machnęłam ręką i przyglądałam jej

się. Wiedziałam, że się oburzy. Taka była.

- A co, niby że ja się mogę seksu z chłopakiem byle jakim

uprawiać ? Tylko ty możesz ?- wstała i podpierając się o biodra

patrzyła na mnie z wyrzutem.

- Nie pieprzę się z chłopakiem byle jakim

- Ani nawet z żadnym chłopakiem. Przecież wiem, że nic nie robicie. 

- Tak? A skąd? - wyraźnie zainteresowała mnie jej wypowiedź.

Choć to moja najlepsza przyjaciółka nigdy nie powiedziałam

jej, że nic nie robimy z Tomasem. Popatrzyłam na nią uważnie.

Chyba do mnie dotarło. 

- Bo my robimy - odpowiedziała pewnie. Spodziewałam się 

tego, ale mimo wszystko byłam w ciężkim szoku. Moja

przyjaciółka pieprzyła się z moim chłopakiem. Nie no, przecież

to normalne - sama siebie ironizowałam z myślach.

Wkułam wzrok w Ann.

- Tak Ashley! To - wskazała na swoją wymęczoną twarz - 

robota twojego chłopaka. Nie pierwszy raz - uśmiechnęła

się wrednie. - Nic nie powiesz? 

- Dlaczego ? - zapytałam ostro. Nie spuszczałam wzroku z jej

oczu. W tym momencie podszedł do nas Tom. 

- Hej laski! - stanął między nami, ale kiedy żadna z nas

się słowem nie odezwała zaczął patrzeć to na jedną to na

drugą. - Co jest ? 

Wypuściłam głośno powietrze z ust. Jebać to - powiedziałam

sobie w głowie. 

- Pytałam właśnie Annie dlaczego się z tobą pierdoli. 

Może masz coś do powiedzenia ? - zmrużonymi oczami patrzyłam

na chłopaka, na jego bezradność. 

- Bo ty tego nie robisz - rzuciła nagle rudowłosa. 

- Ann! - Tom krzyknął wyraźnie zdenerwowany - Daj spokój.

Ashley, kotku, to nie tak jak myślisz ok? To na prawdę nie..

- Ty daj spokój - przerwałam mu i wywróciłam oczami. Starałam

 się wyglądać jakbym miała to w dupie - To nie tak jak myślę?

A więc nie posuwasz mojej przyjaciółki ? 

Uniosłam brwi do góry i patrzyłam na niego. Chłopak milczał.

Po chwili sama się roześmiałam.

- No właśnie - rzuciłam tylko i odeszłam od nich. 

Usiadłam po drugiej stronie ogniska obok Danielle i Chrisa.

- Hej mała, co jest? - ciemnowłosa dziewczyna od razu 

zauważyła, że nie jest mi najweselej. Ścisnęła moją rękę

i uśmiechnęła się pocieszająco. 

- Wiedzieliście ? - zapytałam. 

- O czym ? 

- O Ann i Tommym ? 

- Co z nimi? 

Oboje patrzyli na mnie zdezorientowani. Ok.

- Nieważne. 

Znowu ogarnęła mnie cholerna słabość. Właściwie to cały czas

czułam się słaba. Odkąd straciłam jedyną dobrą osobę.

Odkąd straciłam ją. 

- Hola hola wszyscy! Uwaga! - kolega próbował przekrzyczeć

muzykę. Zabawne, że nie wpadł na to  żeby ją po prostu ściszyć.

Uciszał natomiast wszystkich, a dopiero później włączył pauze

i usiadł z nami przy ognisku. 

- Mam dla was niespodziankę. Wiem jak mnie kochacie, ale

nie obraże sie jak mi to powiedzie jeszcze kilka razy!

Ale poczekajce chwile. - uśmiechnął się podstępnie i po chwili

wyjął z kieszeni kilka kolorowych papierów. 

- A to co? Podpałka do ogniska ? - rzuciła do niego Danielle.

- Nie kochanie. To super tanie bilety do Meksyku dla nas

wszystkich! Jedziemy za tydzień! - krzyknął wyraźnie

podekscytowany . Oczywiście wzbudził u wszystkich euforię. 

Gdy wreszcie towarzystwo się uspokoiło w miarę ja zdecydowałam

się to powiedzieć. 

- Kocham Cię Jerry... ale ja odpadam - rzuciłam chłodnym tonem.

Tom i Ann jednocześnie popatrzyli na mnie. Myśleli że chodzi

o nich. 

- No co ty, dziewczyno. Na ciebie najbardziej liczyłem! 

- Wybacz .. 

"Ej, Ash" "Ashley,co ty?!" "Ashley jak to?" "Hej co jest"

rozległo sie wśród moich przyjaciół. 

- Sory ludziska, nie mogę. Nie będzie mnie już tu..

- Co ty pieprzysz? - Chris patrzył na mnie dziwnym wzrokiem.

Inni zresztą też. Cóż, dwuznaczny tekst. Zwłaszcza w związku

z ostatnimi wydarzeniami mogli go zinterpretować tak a nie

inaczej. 

- Nie róbcie takich min. Po prostu się przeprowadzam. 

- Że co?

- Wyjeżdżam. Do Beverly Hills. Pojutrze. - rzuciłam i 

wzruszyłam ramionami. Nie obchodziły mnie ich reakcje. 

Wstałam i poszłam przed siebie. Nic już tu po mnie.

Więc szłam przez ciemny las desperacko szukając wyjścia

na ulicę, albo jakiegoś światła, ale nagle ktoś złapał mnie

za rękę. Zaczęłam oczywiście piszczeć, no jak inaczej. 

- Uspokój się! - Tom złapał mnie za oba ramiona i spojrzał

w moje oczy. Ale ja spuściłam wzrok na ziemie. 

- Czego chcesz? 

- Nie mówiłaś mi nic. 

- Teraz już powiedziałam, więc..

- Słuchaj, jeśli to chodzi o mnie i o Ann..

- Nie. Nie chodzi o Ciebie i o Ann. 

- Wrócisz? 

- Gdzie? 

- Tutaj. Do San Diego?

- Przeprowadzam się, nie słyszałeś? 

- Na zawsze? 

- Na szczęście. 

- A co z nami? 

- Z nami ? - popatrzyłam na niego pytająco po czym się

bezczelnie roześmiałam - Nie ma już nas. 

- Ashley przecież wiesz, że Annabell nic dla mnie nie znaczy. 

- Tak jak ty dla mnie. 

- Po prostu tak wyjedziesz? 

- Nic mnie tu nie trzyma. - wzruszyłam ramionami i obojętnym

wzrokiem patrzyłam na byłego chłopaka. Widziałam ból na jego

twarzy, ale to dawało mi satysfakcję.Poza tym to  ja powinnam

cierpieć, nie on. To przecież on zdradził. 

- Nie chcę żeby to się tak skończyło, Ash. Ty , ja .. My. 

Wiem , popełniłem błąd, ale..

- Nie. Spierdoliłeś to, Tom. Spierdoliłeś to po całości.

A teraz sam możesz spierdalać. Bo ja już z toba skończyłam.

I wiesz co? Dziękuję Ci. Teraz mi się łatwiej wyjedzie z wiedzą, 

że nie zostaniesz sam, bo zawsze możesz wskoczyć do łóżka

Ann. - uśmiechnęłam się do niego w dziwny sposób. Starałam

się być obojętna i wredna. - Przyjaciele to podstawa. - 

uniosłam oba kciuki do góry, a potem odeszłam. 

W sumie to odbiegłam. 15 minut zajęło mi żeby dobiec do domu.

Natychmiast udałam się do pokoju, nie obyło się naturalnie

bez trzaskania drzwiami. Oparłam się o nie i zsunęłam na dół. 

Teraz do mnie dotarło, że nie mam nic. Bo straciłam wszystko.

Miłość, przyjaźń, a co najważniejsze - siostrę. 

Nie próbowałam nawet powstrzymać łez, po prostu pozwoliłam

im płynąć. Więc płynęły , ciągle i ciągle. 

Ale dotarło do mnie.. Teraz pomysł rodziców o przeprowadzce

nie wydawał się taki najgorszy, jak przedtem . 

Rozejrzałam się po moim pokoju. Był już prawie pusty.

Jedynie na środku stały duże ilości pudeł, a wokół nich

porozpierdzielane rzeczy. Pakowałam je i wypakowywałam

już trzykrotnie. Nie mogłam się po prostu pożegnać z tym

życiem. Teraz.. Teraz zajęło mi jedynie pół godziny żeby to

zrobić. Wystawiłam więc wszystkie pudła za drzwi i usiadłam 

na podłodze pod grzejnikiem. Z oczu dalej mi się lało.

Ale to nie przez to co wydarzyło się na ognisku.

Ogólnie uznałam swoje życie za porażkę. Wpatrywałam we 

fioletową ścianę. Wisiało tam zdjęcie. Jedna rzecz, której

nie spakowałam. Mar patrzyła na mnie rozbawionymi oczami

i uśmiechała się zadziornie jak zawsze. 

- Chciałabym żebyś była tu ze mną - szepnęłam przez łzy

do zdjęcia siostry i schowałam głowę między kolana. 

Usnęłam..